در زنگ ادبيات بر سر نام كوچك سعدي دعوا بود و عده اي از دوستان كه ادعاي ادبيات داشتند مطمئن بودند كه نام سعدي «مصلح الدين» نبوده و رمضان بوده ، دليل ادعايشان هم اين بيت بود كه :

به جهان خرم از آنم كه جهان خرم از اوست عاشقم بر همه عالم كه همه عالم از اوست

بله! اين دوستان اديب معتقد بودند كه در لايه هاي زيرين اين بيت نام سعدي نهفته است و شما تنها كافي است طرز صحيح خواندن آن را كشف كنيد كه اينگونه است:

به جهان خور( رمضانم ) كه جهان خرم از اوست

عاشقم بر همه عالم كه همه عالم از اوست

گويا همان روز بحث نام سعدي آنقدر به درازا انجاميده بود كه استاد محترم به همراه دانشجويان كلاس جميعاً به سلف دانشگاه رفته تا ضمن خوردن نهار بالاخره تكليف نام سعدي و كتابهاي تاريخ ادبيات آينده را روشن كنند. پس از خوردن غذا، يكي ازدوستان بسيار اديب كلاس را چرت مي گيرد و مدام سرش روي سينه اش مي افتد. هر از گاهي هم نگاهي به دور و برش مي اندازد و دوباره فرو مي رود در چرت و در خواب و بيداري به ياد چلوگوشت صرف شده چيزهايي زمزمه مي كند. تا اينكه متوجه مي شود چرت او باعث خنده ديگران شده ، ناگهان جوان مصمم مي شود با بيتي روي همه را كم كند و في البداهه مي سرايد:

چون شكم پر مي شود از روغن و گوشت و برنج

مزه دارد چرتكي از گوشه يك جاي دنج

البته اهل ادب مي دانند كه براي راحت خواندن اين بيت، گوشت را بايد با لهجه تلفظ كرد يعني گشت.